TOM 45

Zuzanny ufającej w Bogu niewinność

Ułożony oktawą poemat Zuzanny ufającej w Bogu niewinność (ok. 1716) stanowi epickie opracowanie znanego epizodu z Księgi Daniela. Temat był podejmowany wcześniej w polskiej literaturze przez kilku autorów, m.in. Jana Kochanowskiego. Modlibowski znacznie rozbudował fabułę opowieści, sporo uwagi poświęcając psychice głównych postaci i zachowaniu zbiorowości osądzającej tytułową bohaterkę. Biblijną historię potraktował przede wszystkim jako źródło wiedzy o Bożych porządkach na świecie, lecz wydobył z niej także inne, zakorzenione w tradycji egzegetycznej pouczenia. Utwór nigdy dotąd nie ukazał się drukiem. Wobec braku autografu tekst restytuowano na podstawie zachowanych sześciu odpisów.

O autorze

Kasper Modlibowski (ok. 1687–1753) herbu Dryja wywodził się z średniozamożnej szlachty wielkopolskiej. Nauki pobierał w szkołach poznańskich, a następnie zaciągnął się do chorągwi wojewody poznańskiego Stanisława Leszczyńskiego, po którego stronie stanął w konflikcie o tron z Augustem II Wettynem. Po detronizacji króla rodaka (1709) udał się za granicę, by uzupełnić wykształcenie. Jakiś czas przebywał we Francji, następnie znalazł się na dworze Augusta II. Aktywność publiczną rozpoczął w latach dwudziestych XVIII w., angażując się w prace sejmiku średzkiego, który kilkukrotnie wybierał go posłem na sejm. W roku 1729 otrzymał urząd cześnika wschowskiego, a w 1736 kasztelana międzyrzeckiego. Pod koniec lat trzydziestych związał się ze stronnictwem Czartoryskich i Poniatowskich. W młodości pisywał wiersze, działalność lat dojrzałych dokumentują liczne mowy i korespondencja.

Publikacja dofinansowana ze środków budżetu państwa w ramach programu realizowanego przez Ministra Edukacji i Nauki pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki” (nr projektu NPRH/DN/SP/507978/2021/11).

< POPRZEDNI TOM | NASTĘPNY TOM >