TOM 14

O autorze

Hieronim Morsztyn (ok. 1581 – ok. 1622), najpopularniejszy rodzimy poeta pierwszej połowy XVII w. Drukiem utrwalił jedynie swoje wczesne dzieła, Zwierciadło szalonego i statecznego młodzieńca (ok. 1598) oraz Światową Rozkosz (1606), by potem rozległą twórczość liryczną – zdominowaną przez erotyki wszelkiej maści, od obscenicznych fraszek przez miłosne pieśni i komplementy po wierszowane romanse – powierzyć łasce obiegu rękopiśmiennego. Wybór taki pozwolił mu uprawiać twórczość niepodległą społecznym nakazom i panegirycznym wymogom, ale dziś znacząco utrudnia ustalenie kanonu wierszy poety. Stąd m.in. tak późne wydanie wierszy padewskich pod jego nazwiskiem.

Wiersze padewskie

Listy poetyckie Hieronima Morsztyna, pisane na przełomie 1617 i 1618 r. w padewskim ośrodku uniwersyteckim, stanowią unikatowe świadectwo bujnego życia studenckiego tamtejszej nacji polskiej. Wenecki karnawał, włoskie kurtyzany, biesiadne libacje, rozwiązłe żarty i sprowadzony do jarmarcznego widowiska publiczny pokaz sekcji zwłok składają się na barwny, a mało dziś znany obraz prawdziwych pasji polskich scholarów i podróżników w barokowej Italii.

Publikacja finansowana w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki” w latach 2012–2017.

< POPRZEDNI TOM | NASTĘPNY TOM >